خدمتگذارتر از نظام هستي و اين عالم طبيعت و اين ملک و ملکوت به 

خود،کجاپيدا مي کنيد؟تا بگوييد گرسنه ايم،غذايتان آماده است.تا بگوييد  

تشنه ايم،از قبل آب آماده است.مي داني همين آب که يک ليوان 

 بر ميداري و شير آشپزخانه را باز مي کني و نوش جان مي فرمايي،از 

 کي دنبال تو به راه افتاده است؟اين آب ماههاقبل از دريا برخاست،ابر شد 

 و به آسمان رفت،آنگاه برف شد و به قله دماوند باريد وآب شد و  

مسيرهايي را طي کرد و به در منزل شما آمد و مي گويد من تشنه تو  

هستم.چرا به او خيانت مي کنيد؟

امام سيدالشهدا(ع)به يکي از اصحاب که از حضرت سؤال کرد چه کنم 

 که گناه نکنم.فرمودند:اگر مي خواهي گناه کني،به جائي برو که خدا تو 

 را نبيند و از نعمت خدا استفاده نکني.شما که مي خواهيد گناه کنيد ديگر 

 با نعمت خدا چرا؟اين نان و آب واين زمين و آسمان به ما خدمت 

 مي کنند و ما يک بار به خدا نمي گوييم که ممنونيم.

شما که اگر به اين حسينيه و آن حسينيه دسته روي کنيد و يک استکان  

چاي به شما کم بدهند مي گوييد چرا از ما تشکر نکردند اما چرا شبانه  

روز کفر مي ورزيد و از خدا تشکر نمي کنيد؟چرا به اندک  

خدمتي،هزاران جور تشکر انتظار داريد،اما يک عمر بر سر سفره حق  

مي نشينيد و از گناه در پيشگاه خدا هيچ خجالت نمي کشيد؟

به ما فرموده اند بهترين وقت دعا شب قدر است،سيدبن طاووس 

 مي فرمايد در شب قدر به اين فکر بودم چه دعايي کنم که دلم آرام بگيرد 

و فردا پشيمان نشود و نگويم چرا آن دعاي ديگر را نکردم که يکدفعه به 

جانم اين طور القاء شد و ديدم از اينکه مردم در پيشگاه خدا گناه مي کنند 

 خجالت مي کشم.لذا از خدا خواستم کاري کند که مردم در پيشگاه خدا  

گناه نکنند.چرا ما بايد گناه کنيم و امام زمان خجالت بکشد؟چرا بايد 

 کاري کنيم که حضرت بقيةالله در پيشگاه خدا خجالت بکشد؟

اجتماع ما دارد منحرف مي شود،غذاها همه بوي ناخوش دارد،چهره ها  

همه عوض شده،کوچه و بازارها متعفن شده است،خريد و فروشها و تمام 

وامها همه متعفن شده و رنگ روها برگشته است.اقلاً بياييد من و شما  

همت کنيم و در کنار حلال خدا حرام نخوريم.در دفتر دل مي فرمايند  

چهار صفت را در خودتان بکشيد که يکي از آنها اردک صفتي است.  

 مي گويند چهار پرنده اي که حضرت ابراهيم(ع) آنها را کشت  

کرکس،طاووس،اردک و خروس بودند.اينها همه رمز است.چرا حضرت  

ابراهيم(ع) بايد سر اين خروس بيچاره را ببرد؟زيرا خروس مظهر  

شهوت است،پس شهوت را بکش.اردک مظهر لجن خوري است و در  

کنار آب صاف،به سوي آب گنديده مي رود و لجن مي خورد و براي  

همين است که تخمش خيلي بدبو است.

پس از صفت لجن خوري و مال حرام خوري هم پرهيز کن و اين صفت  

را در خودبکش و به همين ترتيب کرکس مظهر لاشه خوري و طاووس  

مظهر خودنمايي وخودخواهي و اين هر دو صفت رذيله ديگر را هم بايد 

در خودت ذبح کني.

الآن به شما عرض مي کنم که گناه در اجتماع ما روز به روز دارد روي 

هم انباشته مي شود.من از جنگ خاطراتي دارم و صحنه هايي در جنگ 

و پشت جبهه ديدم که با اين وسعت کار علمي،نوشتن و کارهاي  

ديگر،اصلاً وقت آن را ندارم که دست به قلم کنم.بايد بگويم اصلاً خدا اين  

صدام را رسانده تا هر که را از قبل گناهي کرده مجازات کند،اکنون در 

اجتماع ما رباخواري،شراب خوري،اعتياد،ولگردي،هرزگي و

از همه بدتر روابط نامشروع دخترو پسر واويلاست.وقتي به چون مني 

 که در گوشه اي خزيده ام و به کار خويش مشغولم و از همه جا 

 بي خبرم اين همه خبرها از خلافهاي موجود در اجتماع مي رسد پس  

براي آنان که در گود قضيه اندچه خبر است؟وقتي نطفه ها قاطي 

 مي شود و کار از ريشه خراب مي گردد،آيا مي ديگر مي توان ساقه و 

شاخه و برگ را درست کرد؟آيا آن وقت ديگر مي شود در شب عاشورا 

آدم ساخت؟عاشورا را در ازدواجتان دريابيد،عاشورا را در هنگام  

انعقادنطفه هايتان دريابيد.اگر  مي خواهيد عاشوراي حسيني 

 داشته باشيد دختر و پسرها را دريابيد.چرا امروز اگر دختري بخواهد  

چادر به سر کند و به سوي پسر نامحرم نرود،هيچ آبرويي برايش 

 نمي گذارند و با متلک و آبروريزي و مسخره کردن ها و غيره و غيره  

او را گرفتار مي کنند؟چرا مدارس و دانشگاههاي ما به اين وضع  

اسف بار درآمده است؟ما کجايي هستيم و داريم کجا مي رويم؟چه کنم 

 که آنچه اندردل بود اظهار آن مشکل بود.عزيزان باز هم مي گويم 

 درس بخوانيد و انسان باشيد و بگذاريد  

جامعه يک جامعه اسلامي قرآني محمدي علوي فاطمي باشد و به طور 

کلي اصلاح شود.خود را دريابيد و از خودشناسي و خودسازي غافل  

نباشيد که به هر جاي ديگر جز اين برويد پشيمان مي شويد و بالأخره 

 باز مي گرديد منتهي با کوله باري از آه و حسرت و بيچارگي که  

خروارها آتش سوزان مادي در مقابل آن حسرت چون آبي است 

 در مقابل آتش.اگر چه آنگاه ما نيز درآن حسرت و بيچارگي شما 

 بي تقصير نيستيم اگر اکنون اين حرفها را به شما نگوييم.

پس:تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل. 

پسر جوان چهل روز تمام در صحرا می رفت تا اینکه بالأخره به قصری زیبا بر فراز

قله کوهی رسید.مرد خردمندی که او در جستجویش بود آنجا زندگی می کرد.بجای اینکه با

 مردی مقدس رو برو شود وارد تالاری شد که جنب و جوش بسیاری در آن

به چشم می خورد،فروشندگان وارد و خارج می شدند،مردم در گوشه ای گفتگو

می کردند،ارکستر کوچکی موسیقی لطیفی می نواخت و روی یک میز انواع و اقسام

خوراکیهای لذیذ آن منطقه چیده شده بود.خردمند با این و آن در گفتگو بود و جوان ناچار شد 

      دو ساعت صبر کند تا نوبتش فرا رسد.خردمند با دقت به سخنان مرد جوان که دلیل ملاقاتش

راتوضیح می داد گوش کرد اما به او گفت که فعلاً وقت ندارد که"راز خوشبختی" را برایش

 فاش کند.پس به او پیشنهاد کرد که گردشی در قصر بکندو حدود دو ساعت دیگر نزد او

 بازگردد.مرد خردمند اضافه کرد:معذلک می خواهم از شما خواهشی بکنم.آنوقت یک قاشق

 کوچک به دست پسر جوان داد و دو قطره روغن در آن ریخت و گفت:در تمام مدت گردش

این قاشق را در دست داشته باشید و کاری کنید که روغن آن نریزد.مرد جوان شروع کرد به

 بالا و پایین رفتن از پله های قصر در حالیکه چشم از قاشق بر نمی داشت.دو ساعت بعد به

 نزد خردمند برگشت.

مرد خردمند از او پرسید:آیا فرشهای ایرانی اتاق نهارخوری را دیدید؟آیا باغی را که

استاد باغبان ده سال صرف آراستن آن کرده است دیدید؟آیا اسناد و مدارک زیبا و

ارزشمند مرا که روی پوست آهو نگاشته شده در کتابخانه ملاحظه کردید؟

مرد جوان شرمسار اعتراف کرد که هیچ چیز ندیده است.تنها فکر و ذکر او این بوده

که قطرات روغنی را که خردمند به او سپرده بود حفظ کند.

_خوب پس برگرد و شگفتی های دنیای مرا بشناس،آدم نمی تواند به کسی اعتماد کند مگر  

   اینکه خانه ای را که در آن ساکن است بشناسد.مرد جوان با اطمینان بیشتری

این بار به گردش در کاخ پرداخت،در حالیکه همچنان قاشق را بدست داشت،با دقت

و توجه کامل آثار هنری را که زینت بخش دیوارها و سقفها بودند می نگریست.

او باغها را دید و کوهستانهای اطراف را،ظرافت گلها و دقتی را که در نصب آثار هنری در

 جای مطلوب به کار رفته بود تحسین کرد.وقتی به نزد خردمند بازگشت

همه چیز را با جزئیات برای او توصیف کرد.

خردمند پرسید:پس آن دو قطره روغنی که به تو سپرده بودم کجاست؟مرد جوان قاشق را

 نگاه کرد و متوجه شد که آنها را ریخته است.آنوقت مرد خردمند به او گفت:

تنها نصیحتی که به تو می کنم اینست: "راز خوشبختی" اینست که همه شگفتیهای جهان را

 بنگری بدون اینکه هرگز دو قطره روغن داخل قاشق را فراموش کنی.

را دیدند پیام این داستان را خوب می فهمند.امسال وقتی از سفر جنوب بر می گشتم

به خوبی فهمیدم دو قطره روغن زندگی ام کجاست.آنهایی که رفتند کار حسینی کردند و آنهایی

 که ماندند چه بخواهند چه نخواهند باید کار زینبی کنند چون مسئولند.

فهمیدم دیگر نمی توتنم مصداق این شعر باشم که شهر ما را شیمیایی می کند

 جبهه ما را کربلایی می کند.اگر بخواهیم زینبی باشیم باید در شهرهایمان کربلایی

زندگی کنیم.با چادر بی بی.این همان قطره روغنی است که هیچ کجا نباید از دستم بریزد.

می دونم که چقدر در برابر این رسالت بزرگ حقیرم.می دونم که در برابر

شهادامون چقدر فقر معنوی دارم.ولی وقتی دوبار برام دعوت نامه فرستادند و اونم

تو عید که بلیطای کیش و قشم و دبی دوبله می شه خیلی راحت منو کنارشون تو سرزمین

عشق و راستی پذیرفتند می دونم که تا آخرش باهام هستن.

به قول سید مهدی شجاعی تو زندگی مون باید سعی کنیم حداقل با یک شهید دوست

باشیم.دوستی که چه بسا ما را به آدمیت حقیقی نیل دهد.

انگار همین دیروز بود تو طلائیه شهید باکری ها رو صدا می زدم.چقدر غروب شلمچه

 زیباست وقتی رو به کربلا به خاک شلمچه چنگ می زنی و کنار شهدای گمنام به یاد

طهورا و صفورای گمشده امام حسین تو صحرای کربلا که تو تنهایی شون از تشنگی

جان دادند اشک بریزی.دلم برای اتاق عبادت بیمارستان صحرایی امام حسن مجتبی تنگ

 شده.برای دو کوهه شهید همت.برای نخلهای بی سر اروند رود.

امسال ستاد شهید برونسی بودیم.شهیدی که قبل از قرعه کشی داوطلبا برای کردستان

 تو تنهاییش از فکر اینکه اسمش در نیاد زار زار گریه می کرد.وقتی دوستش گفت:

غصه نخور.مهم نیت است.اگه قسمت باشه می ریم اگر نه ثوابش بجاست.

گفت:تو جنگ بدر هم خیلی ها می خواستند شرکت کنند ولی بعضی ها مریض شدند.

بعضی ها نبودند.شاید ثوابی برده باشند ولی تا بوده شهدای بدر تو تاریخ همونایی بودند که تو

جنگ بدر شرکت کردند و شهید شدند.روز قیامت هم همونا پیش خدا قرب خاص خودشونو

دارند.قرعه کشی که انجام شد اسم حاجی دراومد.

به کردستان رفت و فاتح میدان بازگشت.

آری شهیدان ما با چنین تفکراتی به میدان جهاد می شتافتند و حال ما ....

آقا جون،امام زمان فقط یه گوشه نگاه توست که میتونه ما رو تو این رسالت یاری

کنه.خدارو چه دیدی شاید ما هم شدیم یکی از سربازات.فقط یه گوشه نگاه.مدد آقا.مدد.